Zwijgplicht
De school wordt fel gesmaakt door Lim. Ondanks het feit dat ze afscheid moest nemen van haar goede vriend Junior. Hij mocht naar de volgende klas.
( Trouwens op het moment dat ik dit schrijf wordt het huis opgeschrikt door een aardbeving met een aardige intensiteit)
In het oude Angelsaksische schoolsysteem is het niet de gewoonte dat kinderen al te zeer participeren of hun mening geven over de leerstof. Daarom werd Lim ook aangemaand te zwijgen tijdens de lessen. Het arme kind begrijpt er niks van, maar doet gewoon als alle andere kinderen nu : zwijgen. Het doet soms wat onaards aan om de school binnen te lopen. Een plechtige stilte hangt tussen de klassen, alsof de kinderen deelachtig gemaakt worden in een spannend verhaal. (wat zelden het geval is)
Wat een verschil met de Gentse school waar het getater en geschater van de belhamels lesgeven schier onmogelijk moet maken.
Als een zwijgend protest besloot Lim dan ook om vandaag niet te sporten, maar binnen te blijven in de klas, een zitstaking als het ware. Ze kreeg het nog gedaan ook, en zat lekker te kleuren terwijl de andere kindjes buiten in de zon aan het ravotten waren. Zo kreeg ze toch nog haar zin, zij het in stilte.
Vandaag is Katleen naar Kampala voor het werk, volgende week ga ik erheen om onze eerste bezoeker van dit laatste kwart Ugandees leven te onthalen. Drukke tijden, al is dat steeds relatief in Afrika 
.
Nu: oogjes dicht en snaveltjes toe.
schilderen met Daphine
Lim, er komen betere tijden wat stilzitten en zwijgen betreft! Voor jou is de schilderschort opweg.Geef Daphine een hemd van je papa als ze schildert. Voor Daphine is een kleurdoos onderweg een pennenzak volgt nog.